Minderts Skriuwersside 2

De kiloknaller (F) De kiloknaller (N)

2012-02-06T05:22:00.000-08:00

De kiloknaller (F)
Om josels fan fleisiter ta in fegetariër te transformearen falt hjoed-de-dei net ta. Hoewol’t der fanut de polityk wol in stimulâns útgiet, bliuwt it in hurde striid. Der is ek san protte lekker fleis te krijen. Fral yn tiden fan Kryst, Peaske en oare fretgefoelige mominten yn it jier. It kin net op: fasant, knyn, hazze, parelhoen, reebyfstik, kalkoen en neam sa mar op. Sokke tiden hawwe we der ek wol wat foar oer. En foar it oare part fan’t jier binne der sa’n protte oanbiedings dat je der hast net omhinne kinne. Der hat in grutte slachting ûnder de bisten pleats om de saneamde hinne-, kowe- of bargelapke foar in belachelik lege priis yn de winkel te lizzen. Dan haw ik it oer de saneamde "kiloknallers". Dit is ien fan de meast suksesfolle metoaden om de fleisiter by de klup te hâlden. In oare metoade is it op ‘e merke smiten fan it saneamde biologysk of skarrelfleis. Mar it jout allegearre neat. Der komme noch altyd mear en mear fegetariërs by. Marianne Thieme fan de bisteparty wint stadichoan mear terrein.
Mar de tsjinoanfal is ynset: it saneamde omrinfleis. Omrinfleis is fleis dat by hiele lytse bytsjes út libbene minsken snijt wurdt. Hjir is in spesjalisearre slachter foar nedich. Yn wêzen is dit in gewoane bisteslachter mei in oplieding dy’t wat langer duorre hat. In slachter mei in oantekening en lisinsje wêrtroch se dit wurk dwaan meie. Sa’n man of frou hjit dan ek net gewoan "slachter", mar sa’t it mei alle hegere graden giet wurdt de namme wat foarnamer. Sa’n slachter mei him of harsels dan mei in deftich wurd "sjirurch" neame. Lêstlyn is op feestlike wize de earste produksjeline opstart yn in BNN programma. In sjirurch, in kok en twa beropspriuwers Dennis en Valerio joegen in koarte demonstraasje.
No minsken, it liket my neat. Bliksem wat in lyts stikje krigen dy manlju te iten. (Soe ‘t sa djoer wêze?) Ik tink dat ik mar fegetariër wurd. Want at se sok fleis straks ek per kilo goedkeap op ‘e merke smite wolle, binne wy us skoandrige billen net mear seker. Marjanne Thieme kin har partijprogramma ek wer bystelle, want in minsk is ek in bist. No sa.

De Kiloknaller (N)
Om uzelf van vleeseter tot een vegetariër te transformeren valt vandaag de dag niet mee. Hoewel er vanuit de politiek wel een stimulans uitgaat, blijft de strijd hard. Er zijn ook zoveel lekkere vleessoorten te krijgen. Vooral in tijden van Kerst, Pasen en andere schransmomenten in het jaar. Het kan dan ook niet op: fazant, konijn, haas, parelhoen, reebiefstuk kalkoen en noem maar op. Op zulke tijden hebben we er ook wel wat voor over. En wat het andere deel van het jaar betreft zijn er zoveel aanbiedingen dat we er welhaast niet omheen kunnen. Er vindt dan een grote slachting onder de dieren plaats om de zogenaamde kippen-, runder of varkenslapjes voor een belachelijke prijs in de schappen te smijten. Hierbij heb ik het over de zogenaamde "kiloknallers". Dit is dan ook één van de meest succesvolle methoden om de vleeseter voor de club te behouden. Een andere methode bestaat uit het op de markt brengen van het zogenaamde biologisch of scharrelvlees. Maar het haalt niets uit. Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren wint meer en meer terrein.
De tegenaanval is inmiddels al ingezet: het zogenaamde kringloopvlees. Kringloopvlees is vlees dat bij minieme hoeveelheden uit levende mensen wordt gesneden. Hier is dan ook een gespecialiseerd slager voor nodig. In principe is dit een gewone slager met een iets uitgebreidere opleiding. Een slager met aantekening en een licentie waardoor ze dit werk mogen uitvoeren. Zo’n man of vrouw heet dan ook niet gewoon slager, maar zoals het met alle hogere opleidingsgraden gaat, wordt de naam wat chiquer. Zo’n slager mag zich na voltooide opleiding en assistentschap met een deftig woord "chirurg" noemen.
Kortgeleden is dan ook op feestelijke wijze de eerste productielijn opgestart in een BNN programma. Een chirurg, een kok en twee beroepsproevers Dennis en Valerio gaven een korte demonstratie.
Mensen, het lijkt me niks. Verdikkeme wat een klein stukje kregen die twee daar in dat programma opgediend. (zou het dan zo gruwelijk duur zijn?) Ik denk dat ik toch maar vegetariër ga worden. Want wanneer zulk vlees binnenkort ook per kilo en zo goedkoop in de schappen ligt, zijn we onze kostbare billen niet meer zeker. Marianne Thieme moet haar partijprogramma ook maar even bijstellen, want een mens is ook een beest. Zo zit dat..

XXS-jier 2012? (F) - XXS-jaar 2012? (N)

2012-01-05T05:23:00.000-08:00

XXS-jier 2012? (F)

De Kryststol, reerêch, oaljekoeken en it fjoerwurk binne wer op. De earste trije saken opfretten en de lêste saak ôfsketten. Der binne fansels ek minsken dy’t it lêste by de earste trije items yndiele, mar dat is harren net sa goed bekaam at jo de needhelp fan it MCL leauwe meie. Jammer foar de minsken, mar goed foar de omset fan de kommersjele kant fan it sikehûswêzen. Ja ús sjirurchen moatte ek wurk hâlde no? De toskedokters krije ek in ûnbidich goed jier. De rekken dy’t jo krije bij it folstoarten fan in gatsje yn snij – hoektosken of kiezzen sil heger wurde. Ja hear, ek jo toskedokter wurdt kommersjeel. De merke op soe ’k sizze. Faaks kinne we no alfêst wat reklamespreuken betinke: “Tandarts Drilboor is niet duur, ik poets gratis uw glazuur” of “Pine yn ‘e snút? Dokter Spegeltsjemûlekap lûkt de ellindeling der sûnder dy djoere ferdôving út” Mei de ferdôving kostet it in stikmannich pegels mear fansels, mar dan hawwe jo ek wat. Net kleie. “Spoelt u maar”. De soarchfersekering bringt ek it nedige soarch oer jo hyltyd lytser wurdende budzjet. Mar we meie net kleie, want wy hawwe teminsten noch eat om ús soargen oer te meitsjen. Der binne ek lannen wêr’t se neat hawwe, dus dy hawwe gjin lêst fan ús soarte fan soargen: hoe kin ik behâlde wat ik no haw? Ik wol net ruilje, jo?
Dus net kleie. “Spoelt u maar…..”
Wol moast ik by it hearren fan in reklameboadskip op ‘e radio lêsten: “Kom nu, koop nu tijdens onze XXL-weken” oan al dy minsken tinke dy’t it net al te rom hawwe en it noch minder krije dit jier. Soene se dêr net in pear kear yn it jier XXS-weken foar hâlde kinne? Soene de swiere jonges net foar ien jier harren boanusdrift delbêdzje kinne?
Rint jo nea ris it wetter yn ‘e bek by it sjen fan saken dy’t jo graach priuwe woene mar net hawwe meie fan de dokter om’t jo oars bygelyks de kommende jierwiksel wierskynlik net helje soene?
No dat hawwe de measte XXS-minsken ek, allinne dan folle slimmer, want sy kinne net sûnder de saken wer’t harren it wetter fan yn ’e bek rint. I slimste is noch: it wetter stiet harren faak oan ’e lippen.
Dus net kleie………”Spoelt u maar”.

Jûn, wat iten oangiet: Soerkoal skoattel mei sipels, ananas en mealde ko. In glês kefir nei.

XXS-jaar 2012? (N)

De Kerststol, reerug, oliebollen en het vuurwerk zijn op. De eerste drie zaken opgevreten en het laatste verschoten.
Natuurlijk zijn er lieden die het laatste bij de eerste drie items in hebben gedeeld, maar dat beviel niet zo goed wil de noodpost van het MCL ons doen geloven. Jammer voor die mensen, maar goed voor de omzet van de toch al commerciële ziekenhuizen. Ja ook een chirurg wil aan de bak blijven. De tandartsen gaan ook een heel goed jaar tegemoet. De rekening welke u wordt gepresenteerd na het volstorten van een gat in snij - , hoektanden of kiezen zal hoger uitvallen. Jazeker, ook uw tandarts wordt commercieel. Ook de markt maar op, zou ik zo zeggen. Misschien kunnen we al wat mooie reclameboodschappen verzinnen: “Tandarts Drilboor is niet duur, ik poets gratis uw glazuur” of “Op ‘e kop van de kiespijn?” Dokter Spiegeltjemondkap trekt de ellendeling er vakkundig en zonder dure verdoving uit”. Met verdoving kost het natuurlijk even wat meer, maar dan heb je ook wat. Niet klagen……”Spoelt u maar”.
De zorgverzekering veroorzaakt ook de nodige zorgen over uw steeds smaller wordende beurs. Maar wij mogen niet klagen, want wij hebben tenminste nog iets om ons zorgen over te maken. Er zijn ook landen waar men niets bezit, dus ook geen last van ons soort zorgen: hoe kan ik behouden wat ik nu bezit? Ik wil in elk geval niet ruilen, U?
Dus niet klagen. “Spoelt u maar….”.
Wel moest ik kortgeleden bij het aanhoren van een radioboodschap “Koop nu, koop tijdens onze XXL-weken” aan alle mensen denken die het toch al niet te ruim hebben en het dit jaar nog minder dreigen te krijgen. Zou men voor deze mensen niet een paar keer per jaar XXS-weken kunnen organiseren? Zouden de zware jongens niet voor één jaar hun ontembare bonusdrift kunnen beteugelen?
Loopt het water u nooit in de bek bij het zien van zaken die u graag zou willen proeven, maar door uw huisarts is verboden omdat u anders hoogstwaarschijnlijk de komende jaarwisseling niet zult halen?
Dat hebben de meeste XXS-mensen nu ook, alleen in veel ergere mate, want zij ontberen zaken waar zij echt niet zonder kunnen. Het ergste is dat het water hun tot aan de lippen is gestegen.
Dus niet klagen……”Spoelt u maar”.

Wat eten betreft vanavond: zuurkoolschotel met ui, ananas en gemalen rund. Glas kefir na.

Advint (F) - Advent (N)

2011-11-22T07:33:00.000-08:00

Advint, tiid fan ferwachtings (F),
De perioade fan Advint is in tiid fan tarieding op it Krystfeest. It Krystfeest, in net ûnbelangryk piketpealtsje yn it tsjerklik jier, in soarte fan pauze yn ús jachtich libben fan drok, drok, drok. Foar mysels mear as in pauze, it is yn wêzen in mistyk barren en it begjin fan in nij jier. In feest fan besinning, meditaasje en ljocht, wêrby it iten, de geselligens der wol by heart, mar gjin haadsaak is. Fansels sykje we yn dizze dagen wêrop ‘t bûtendoar kâld en tsjuster wêze kin byelkoar geselligens en der binne dan ek mear dan genôch konserten en Krystgearkomsten om nei ta te gean. In grut gefaar is dan dat it organisearen fan sokke gearkomsten al dan net mei ús neiste famylje úteinlik útrint op in protte drokte en stress. Ik hearde lêsten immen sizzen: “Wy hawwe it straks sa drok mei Kryst, der binne wol sân plakken wêr’t we hinne moatte”. Dêrby rekket de wiere betsjutting fan Kryst wolris wat bedobbe ûnder in bûtenproporsjonele iterij en jildútjouwerij. Winkels binne iepen en fral it saneamde “Krystmeubelboulevardtoeristme” feroaret it Krystfeest yn in altyd mar wer gruttere oerweardearjen fan it materiële.
Jou josels dizze perioade noris oer oan it wêzen fan de Kryst. Nim noris de muoite dy dagen yn it ljocht te setten troch mear oer de betsjutting derfan nei te tinken, te lêzen, it thús gesellich te meitsjen en it Krystiten wat mear beskieden te hâlden. Lit dan dizze kear de kommersje mar wat raze. Wier, foar in koart skoftsje hâld ús o sa wichtige ekonomy it sûnder jo ek wol út hear!
Goeie Advint en alfêst Noflike Krystdagen tawinske.

Advent, tijd van verwachtingen (N).
De Adventsperiode is een tijd van voorbereiding op het Kerstfeest. Het kerstfeest, een niet onbelangrijk piketpaaltje in het kerkelijk jaar, een soort pauze in ons jachtig leven van druk, druk, druk. Voor mijzelf meer als een pauze, het is in wezen een mystiek gebeuren en het begin van een nieuw jaar. Een feest van bezinning, meditatie en licht, waarbij het diner, de gezelligheid er wel bij hoort, maar geen hoofdzaak is. Natuurlijk zoeken wij in deze dagen waarop het buiten koud en donker kan zijn bij elkaar gezelligheid en er zijn dan ook meer dan genoeg concerten en Kerstbijeenkomsten om naar toe te gaan. Het grote gevaar is dan dat het organiseren van zulke samenkomsten, al dan niet, met onze naaste familie uiteindelijk uitdraait op veel drukte en stress. Ik hoorde laatst iemand zeggen: “Wij krijgen het druk met de Kerst, er zijn wel zeven plekken waar we naartoe moeten”. Daarbij raakt de ware betekenis van Kerst wel eens bedolven onder buitenproportionele diners en gelduitgeverij. De winkels zijn open en vooral het zogenaamde “Kerstmeubelboulevardtoerisme” verandert de Kerst in een feest van een steeds groter wordend overwaarderen van het materiële. Geef u in deze tijd nu eens over aan het wezen van de Kerst. Neem eens de moeite die dagen in het licht te zetten door meer over de betekenis ervan na te denken, te lezen, het thuis gezellig te maken en het Kerstdiner op een wat bescheidener schaal te doen plaatsvinden. Laat deze keer de commercie maar schreeuwen. Echt, voor een kort poosje houdt onze o zo belangrijke economie het zonder u ook wel uit dacht ik zo.

Goede Advent en alvast een Fijne Kerst toegewenst.

Strúnjeiers (F) - Gluurders (N)

2011-11-16T04:47:00.000-08:00

Strúnjeiers – (F)
We kinne se allegearre wol, de potleadsútelders dy’t, klaaid yn in meastentiids lange oerjas mei hast neat derûnder lytse famkes en âlde wyfkes fan streek bringe troch harren kabouterke sjen te litten. Faak bart soks yn in iepenbiere romte of in plantsoentsje. Dat fine se o sa fijn, dy sútelders. Mar oan ‘e oare kant binne der ek minsken dy’t graach sokke minsklike ûnderdielen besjogge, beloere (al of net yn bedriuw) en dêr harren gerak wer fan krije. Dizze minsken neame we mei in foarnaam wurd: Foyeur of strúnjeier. Nee fansels, jo binne net sa. Nee, jo soene soks nea yn ‘e plasse krije no?
Dêrom dogge sokke tillevyzjeprogramma’s as bygelyks
‘Gênante lijven, ‘Bevallingsverhalen’, ‘Het spijt me’, ‘Obesitas’ , ‘Dit is mijn lijf’ en ‘Burenruzie’ it ek sa goed. Ja inkelde fan de niiskrekt neamde programma’s haw ik fansels ek wol besjoen. Fan de oaren is it lêzen fan de titel wol foldwaande west. Noch efkes dan (en dêr kinne we op wachtsje) binne der formats útfûn wêryn beppes harren lêste siken útpûste en wa’t as earste stjert kriget fan de stjoerder in kist mei in VIP begraffenis kado. En wij sjogge der fansels ek nei.
Minsken binne wy mei-inoar net krek like siik as de potleadsútelders, de strúnjeiers en de ‘fuckingneartherailroad – leafhawwers?’ Binne jo net sa, dan kin de tillevyzje wol op marktplaats, want moaier wurdt it wier net.

(Wat iten oangiet, jûn ierdappeltsjes (Spar) mei winterwoartels (Spar), in baltsje mealde en lekker krûde kowefleis mei sju. In beker kefir nei.)

Gluurders – (N)
Iedereen kent ze wel, de potloodventers die, meestal gekleed in een lange overjas met bijna niets eronder, kleine meisjes en oude vrouwtjes overstuur maken door hun kaboutertje te tonen. Meestal gebeurt zoiets in een openbare ruimte of plantsoentje. Dat vinden zulke lieden geweldig. Aan de andere kant zijn er ook mensen die met graagte naar zulke menselijke onderdelen kijken (al of niet in vol ornaat en bedrijf zijnde) en daar hun opperste bevrediging in vinden. Deze lieden noemen we met een voornaam woord voyeurs of gluurders. Nee, natuurlijk bent u niet zo. U zou zich zoiets nooit in het hoofd halen.
Daarom doen Tv-programma’s als bijvoorbeeld:
‘Gênante lijven, ‘Bevallingsverhalen’, ‘Het spijt me’, ‘Obesitas’, ‘Dit is mijn lijf’ en ‘Burenruzie’ het ook zo vreselijk goed. Enkele van die programma’s heb ik natuurlijk ook bekeken en van de anderen hoefde ik alleen de titel maar te lezen. Nog even en (daar kunnen we op wachten) dan zijn er formats bedacht waarin oma’s hun laatste adem uitblazen en wie dan het eerst sterft krijgt van de omroep een kist met VIP-begrafenis cadeau. En we kijken natuurlijk allemaal.
Mensen zijn wij met elkaar in wezen niet net zo ziek als de ‘potloodventers’, ‘gluurders’ en de ‘fuckingneartherailroad-liefhebbers’? Als u denkt niet zo te zijn, kan de TV op Marktplaats, want mooier kunnen we het niet maken.

(Wat eten betreft: vanavond aardappelen (Spar) met winterwortelen (Spar), een balletje lekker gemalen en lekker gekruid koeienvlees en jus. Voor na een beker kefir.)
　

De Homo-Bonus-Erectus, De rjochtoprinnende minskeëftige jildsûger (F)

2011-11-11T02:51:00.000-08:00

Us wrâld is basearre op lucht. No is lucht fansels ûnmisber foar it libben, jo en ik motte allegearre sykhelje om it fleis en de bonken trilje te litten. Feit is dat jo dyselde lucht net ferkeapje moatte, as is it dat dan de himel iepen giet en kinne jo nei oankeap de meast mearkeëftige saken ta jo erfaringswrâld rekkenje. Soksoarte fan saken is neat fan te snappen. Mar wat mear is: dejinge dy’t de luchtblazen yn ‘e ferkeap hie, om’t der in almachtich protte jild mei te fertsjinjen is, snapt der ek neat fan.
Soks hat wol bliken dien. Se hawwe de boel folslein fern##kt. De gewoane man sit no mei de brokken. Mar de handelers yn opbakte lucht binne der net minder fan wurden. Dy litte thús op ‘e bank mei harren flatscreen fan 3 fjouwerkante meter ôfsteld op de beurskoersen fan Teletekst, harren grutte steapels Euries tusken de woarstfingerkes glydzje. Judaspenningen dy’t se meikrigen hawwe omdat se sûnder wurk sitte trochdat se it sparjild en pensjoenen fan de gewoane man offere hawwe oan harren ûndimbere begearte.
As jo en ik by ús baas soks úthelje, kinne we skop ûnder de bealch krije en fierders op in houtsje bite. Neat gjin fette bonus dy’t yn wearde somtiids de gewoane man in ynkommen garandeare soe, wêr’t er syn hiele libben mei ta kin.
Nee, we moatte no net ôfgeunstich wurde fansels. Binne jo fierders sûn fan lea, binne jo bliid mei de lytse dinkjes dy’t it libben soms sa oangenaam meitsje en wat mear is: jo binne by steat soks yn te sjen, is it ek goed.
Mar ik tink wolris (hawwe jo nea sokke mominten?): ús Leaven Hear hat wolris in foarkar yn minsken dy’t it eins net fertsjinje. Of soe ik yn terapy moatte om te wurkjen oan in ferkeard gefoel foar rjochtfeardigens??

Braafste jonkje út de klasse (F) Braafste jongetje uit de klas (N)

2011-10-25T02:41:00.000-07:00

Braafste jonkje út de klasse. (F)
Wij libje yn in frjemde wrâld. Wannear’t jo der ris goed oer neitinke (ja, sokke minsken binne der grif noch: dy’t it sels tinken net ferleard hawwe), dan kin it hast net oars of ek jo moatte hast wol ta deselde konklúzje komme.
It begjint al hiel tichteby: jongeren dy’t harren misdrage dêr wurdt alles foar dien. "Elektroanyske traapfjildsjes" sa’t soks dan hjit, op kosten fan in al út en troch teistere mienskip. Faak him keurich oan de rigels hâldende buorgers dy’t op ’e tiid belesting betelje en in oar syn have en guod wol respekteare. Mar at sokke buorgers ris wat wolle, wurdt harren entûsjasme yn in protte gefallen smoard yn rigeltsjes en gemeentlike feroarderings.
Raar hin?
Binne jo opperhingst (of oppergeit) by ien oft oare bedriuw en jo dogge it wurk wêr’t jo (faak ûnbidige goed) foar betelle wurde net sa at it heart. Jo helpe dêrtroch it bedriuw hast nei de Filistinen en se moatte tûzenen minsken de strjitte opstjoere, dan krije jo ek de sek mar wol folle mei in smak jild wêr’t meardere húshâldens jierren fan libje kinne.
Raar hin?
Ek yn it grut barre soartgelike saken. Yn Jeropa hat ús lân altyd foarop rûn om it begruttingstekoart net boppe de ôfsprutsen limyt komme te litten. Ek stelle wy al as lân in relatyf protte finânsjes beskikber foar help yn ûntwikkelingslannen. Grikelân dat deselde ôfspraken makke hat (en dêrtroch ek mei Jeropa meidwaan mei) en der dochs mar wat op los libbet, moatte wy as braafste jonkje út de klasse mar wer op poaten helpe mei gefaar foar it wolwêzen fan ús eigen harren wol oan de rigels hâldende mienskip.
Raar hin?
Nee minsken, ik ben net ien út de klup fan Geart. Mar tink der om dat de hjirboppe beskreaune saken de bêste man yn de kaart spilet. En wolle wy dat?

Braafste jongetje uit de klas. (N)
We leven in een vreemde wereld. Als u daar eens echt bij nadenkt (ja dergelijke mensen zijn er vast nog wel: zij die het denken nog niet hebben verleerd), dan kan het bijna niet anders of u moet tot eenzelfde conclusie komen. Het begint al heel dichtbij: zich misdragende jongeren waar alles voor wordt gedaan. "Elektronische trapveldjes" zoals dat dan heet, op kosten van de al door en door geteisterde gemeenschap. Meestal bestaande uit zich keurig aan de regels houdende burgers die op tijd belasting betalen en andermans have en goed wel respecteren. Maar wanneer zulke burgers eens wat willen stuit hun enthousiasme in veel gevallen op belachelijke regeltjes en gemeentelijke verordeningen.
Vreemd hé?
Ben je opperhengst (of oppergeit) bij een of ander bedrijf en je doet je werk waar je (vaak overdreven goed) voor wordt betaald niet goed. Je helpt hierdoor het bedrijf bijna naar de sodemieter waardoor duizenden mensen moeten worden ontslagen, krijg je zelf ook de zak, maar dan wel gevuld met een smak geld waar vele huishoudens jaren van zouden kunnen rondkomen.
Vreemd hé?
Ook in het groot geschieden soortgelijke zaken. In Europa heeft Nederland altijd voorop gelopen met het streven hun begrotingstekort niet boven de afgesproken limiet te laten uitstijgen. Wij als land doen veel aan ontwikkelingshulp c.q. samenwerking. Griekenland heeft in Europa zich aan dezelfde regels te houden als de anderen, maar heeft en jaren met de pet naar gegooid. Er maar wat op los geleefd. Maar van o.m. Nederland wordt als braafste jochie van de klas gevraagd deze financiele draaikolk te steunen met gevaar voor eigen welzijn.
Vreemd hé?
Nee mensen ik behoor niet tot de club van Geert. Maar bedenk wel dat de hierboven beschreven zaken de beste man in de kaart speelt. En willen wij dat?

Draaikolk Jeropa (F) || Draaikolk Europa (N)

2011-10-11T02:24:00.000-07:00

Draaikolk Jeropa (F) We binne swier besoademitere minsken. It soe, sa hawwe de politisy ús wiismakke, allegearre better wurde. It sintraal regeljen fan ekonomyske en politike beslútfoarming fan de soevereine steaten fan Jeropa yn ien Jeropeeske Uny soe in ein meitsje oan alle problemen. Gjin oarloch mear, ekonomyske foarútgong en der waard ús sels in nije munt troch de strôt treaun: de Euro.
No moatte jo my ris fertelle wat der allegearre fan útkommen is en wat foar foardielen de gewoane boarger dêrfan hat. Ommers, we binne dan de jild en minsken ferslinende oarloggen yn Jeropa kwyt (bûten noch net sa lang ferlyn dy yn Yugoslavie), mar de geilens wêrmei’t ús regear by nije konflikten ús leger (en dus ek jild!) beskikber stelt is wol opfallend. Om fierders mar net te praten oer earmoedelannen út East Jeropa dy’t mei iepen earmen ynhelle wurde. Soks kostet allinne mar jild. En ek sy krije de beskikking oer de Euro, elk mei harren eigen korrupte diktatorke op de efterside. Ja minsken it kin hast net oars, we hawwe it allegearre op skoalle leard: “Wet Fan De Kommunisearjende Fetten”, oftewol: alle nektar streamt nei de leechste fetten. En ja, jo riede it al: dêr wurde wy perfoarst net better fan. Wol de politisy hear! Harren lúkse ferfier, gearkomsten mei fretterijen en sûperijen en ûnbidige ûnkostefergoedings giet nea nei ûnderen. Nee, soks moat helle wurde by jo en ik. En dan meie we ek nochris lannen sa as Grikelân, Portugal en Ierlân út harren selsmakke skuldesituaasje helje. Hawwe jo dêr nocht oan?
Mar de hearen sjogge it swerk al driuwen. Se hawwe mei-inoar ôfsprutsen dat it weromgean nei de situaasje foar de EU ús noch folle mear jild kostet.
Leauwe jo dat? Nee dochs? Der binne no lokkigernôch folle mear dy’t eksplisyt “Anty-Jeropist” wurden binne.
No, ik ek. De earste skuorkes komme al yn dit jildfersmitende bastion. Fan my mei de hiele tearingsaak ynstoarte. Ja leave minsken, jou my de Gûne, Ryksdaalder, Kwartsjes, Dûbeltsjes en Stuorkes mar wer werom. Dêr koe ’k doe mear foar keapje dan de hjoeddeistige Euro, sels mei ynkalkulearre ynflaasje.
Jeropa? Krekt in PC. Hooftstraat-trekker, allinne geskikt foar de patser mei altyd in ivige draaikolk yn ‘e benzinetank.
Fuort dermei.

Draaikolk Europa (N) We zijn besodemieterd mensen. De politici hebben ons wijsgemaakt dat het allemaal beter zou worden. Het centraal regelen van de politieke- en economische besluitvorming van de soevereine Europese staten in één Europese Unie zou dan een eind maken aan alle problemen. Geen oorlog meer, economische vooruitgang en er werd ons zelfs een nieuwe munt door de strot geduwd: de Euro.
Nu moet u mij eens vertellen wat daar allemaal van terecht is gekomen en welke voordelen dit de Europese burger heeft geboden. Immers, we zijn de geld en mensen verslindende oorlogen in Europa kwijt (buiten die van kortgeleden nog in Joegoslavië gevoerde oorlog), maar de geilheid waarmee onze regering bij nieuwe conflicten ons leger (en dus ons geld) beschikbaar stelt, is wel opvallend.
Om verder maar niet te praten over de armoedelanden uit Oost-Europa die met open armen de EU worden binnengehaald. Zoiets kost alleen maar geld. Ook zij krijgen de beschikking over de Euro, elk met hun eigen corrupte dictatortje op de achterkant. Ja mensen, het kan dan haast niet anders, we hebben het allemaal op school kunnen leren: “De Wet Van De Communicerende Vaten”, oftewel: alle nectar stroomt naar de meest lege vaten.
En ja, u raadt het al: daar worden wij beslist niet beter van. Wel de politici hoor! Hun luxe vervoer, bijeenkomsten met vreet en zuippartijtjes en onwaarschijnlijke onkostenvergoedingen gaat niet naar beneden. Nee, het wordt verhaald op U en mij. En dan mogen we ook nog landen zoals Griekenland, Portugal en Ierland uit hun zelfgemaakte schuldsituatie halen. Ziet u dat zitten?
Maar de heren zien het zwerk al drijven. Ze hebben met elkaar afgesproken dat het teruggaan naar de situatie van voor de EU ons nog veel meer geld gaat kosten.
En u gelooft dat? Nee toch? Er zijn gelukkig steeds meer mensen die expliciet “Anti-Europist” zijn geworden. Nu, ik ook. De eerste scheurtjes zijn al in het geldverslindende bastion dat EU heet, ontstaan. Van mij mag de hele klerezooi instorten. Lieve mensen, geef mij de Gulden, Rijksdaalder, Kwartjes Dubbeltjes en Stuivers alstublieft maar weer terug. Daar kon ik meer voor kopen dan de hedendaagse Euro, zelfs met ingecalculeerde inflatie.
Europa? Net een PC Hooftstraattractor, alleen geschikt voor de patser met een eeuwige draaikolk in de benzinetank.
Weg ermee

Het Doeksencomplex

2011-10-04T12:25:00.000-07:00

Het Doeksencomplex, (ned)
Het verschaft een mens altijd vreugde wanneer hij een E-mail ontvangt met een tekst die je op hartstochtelijke wijze bijna gouden bergen beloofd. In dit geval kon ik wel spreken van gouden bergen omdat ik van een rederij als Doeksen niet al teveel vriendelijkheid ten opzichte van haar klanten verwachtte. Maar toch, een overtocht van maximaal 4 personen met een auto waarbij ik dan alleen de kosten voor de overtocht van het onderhavige voertuig hoefde te betalen! Wel werd daarbij vermeld dat omboeken en annulering niet tot de mogelijkheden zou behoren. Naar mijn idee zou dat dan wel met de drukte die er door een dergelijk aanbod ontstaat, te maken hebben. Ik boekte voor de datum van maandag 6 september naar Terschelling: auto met kampeeruitrusting, echtgenote en schrijver dezes. We hadden een terugtocht geboekt voor donderdag de 22e september. Tot dan alles prachtig geregeld. Op de datum van vertrek regende het pijpenstelen en heb dan eenmaal op Terschelling aangekomen de tent in de stromende regen op moeten zetten. Edoch, het was te doen. Wel bleek later dat de quilt, die wij onder onze slaapmatjes ter bescherming tegen optrekkende kou hadden gelegd, na enig dagen kletsnat was geworden door de koudebrug die was ontstaan tussen de koude, natte grond en het grondzeil van onze overigens kwalitatief zeer geavanceerde De Waard tent. Slaapzakken even in een moment van regenstilte in de buitenlucht te drogen gehangen, maar het bleef klooien. Ontbijtthee zetten in de klamme, winderige buitenlucht is voor enige dagen wel leuk, maar daar krijg je na een week regen, harde wind en klamme slaapzak wel genoeg van. Wat kamperen betreft ben ik wel een diehard te noemen (vanaf m’n 12e altijd gekampeerd en wel onder veel slechtere en koudere omstandigheden), maar ook mijn eega was er klaar mee. Op maandag de 12e september naar het kantoor van Doeksen getogen om i.p.v. de oorspronkelijk geplande terugkeer van 22 september, een terugboeking te regelen voor vrijdag de 16e september. Het zou die dag dan vrijwel zeker droog weer zijn, dus de tent kon dan droog worden opgepakt. De mejuffrouw achter het loket was onvermurwbaar: er was geen terugkeer mogelijk op de reeds aangeschafte retour ook al was er plaats en was ik zo goed om dan alsnog het geld voor 2 personen enkele reis wal bij te passen. Het lag hem aan de Regel Van Doeksen: "De Kaart Kon Niet Omgeboekt"! Ik was heel verbaasd: er was immers retour voor de auto betaald (klein voertuig tot 5 meter á 130,06 Euries, dus het volle pond voor een auto van die afmetingen) en zou dan toch eigenlijk het passagiersdeel alleen nog maar verschuldigd kunnen zijn?. Neen, De Regel Van Doeksen logenstrafte elke redelijkheid. Wij konden alleen terug door bijbetaling van Enkele reis auto met enkele reis 2 passagiers wat neerkwam op een bedrag van 104,77 Euries. We hebben er even een paar nachtjes over geslapen en de woensdags de 14e september enkele reis wal geboekt voor onze Suzuki Alto en 2 zeer met spijt vervulde personen. De juffrouw die ons toen hielp vond e.e.a. ook erg belachelijk, maar zij had natuurlijk De Regel Van Doeksen onverwijld uit te voeren. Ik nam het haar dan ook echt niet kwalijk. Toch vertelde ik haar wel dat de retourkaart (die toch niet om te boeken was?) in mijn bezit bleef en er dus donderdag de 22e september een boot naar de wal voer met een besproken autoplek en 2 passagiers die leeg zou blijven en niet (opnieuw) door Doeksen verkocht zou kunnen worden. Om kort te gaan: de aanbieding van Doeksen (retour auto en 2 personen naar Terschelling) kostte ons 234,83 Euries. Is het dan vreemd dat ik naar de dag uitzie dat aan de alleenheerschappij van Doeksen een eind komt en De Regel Van Doeksen wordt afgeschaft en eindelijk onze overheid doet wat zij voorstaat: Liberaal zijn en ondernemerschap stimuleren door EVT ook de kans te gunnen de concurrentie aan te gaan op dit waddentraject. Tot dan weet ik niet of ik wel weer naar Terschelling met vakantie wil gaan. Mindert de Wit, Oentsjerk (september 2011)

De Gsm-aap (frysk en ned.)

2011-08-27T10:22:00.000-07:00

De GSM-aap. (frysk, lees verderop in ned.)
Kommunikaasje is prachtich en we kinne fansels, mocht it moatte, nea genôch kommunisearje. Altyd berikber te wêzen is in âlde dream dy’t troch de komst fan de GSM wurklikheid wurden is. Elkenien kin (hast) altyd en (hast) oeral elkenien "skilje" of "smsse". Hartstikke moai is soks dochs! Steane jo earne mei panne oan ‘e dyk of binne jo ûnderweis en jo moatte immen noch in pear saken meidiele, is fansels gjin ôfstân te grut. Yn in wink is der kontakt en hawwe jo it boadskip trochjûn. Sels al geane jo mei al jo jild yn in sporttas op en paad, in rôver nimt jo it jild ôf wylst er jo foar dea yn ‘e boskjes, groppe of sleat efterlit: mei de GSM noch yn ‘e bûse binne jo altyd te finen. Dêr hat de famylje fansels wer in protte foardiel fan. In pracht útfining sa’n GSM. Mar ergerlik wurdt it as jo op kamping, strjitte, yn ‘e winkel en sels yn jo eigen tún twongen wurde te harkjen nei alle soms wol hiel persoanlike petearen. Mei ynkringjend stimlûd, wêrút bliken docht dat men sels net besiket wat beskiedener te praten, krije we te hearren hoe’t Saakje it wer mei Geale docht en hokfoar gefolch soks dan wol net hat, ensfh.. Ik wit wol: hjir haw ik neat mei te krijen, mar ik hear it dochs. Ek wannear’t ik it perfoarst net wol.
De skiller tinkt sels faaks dat nimmen it heart, mar ik fyn it fernederjend om foar lucht oansjoen te wurden. Is it ek net sa dat yn it ferline de adel lûdroftich harren somtiden meast yntime problemen mei elkoar bespruts, wylst it personiel ( dy wiene dan fansels üntermenschen) dêrby oanwêzich wie? Kom op minsken, lit jimme sjen en hearre! Praat desneeds mei tsjin de bretale GSM-skillers. Lit merke dat jo net fan lucht binne. Lit desneeds in lûde stjonkende ruft, mar wês oanwêzich! No sa!

De GSM-aap. (ned.)
Communicatie is prachtig en we kunnen natuurlijk, indien noodzakelijk, niet genoeg communiceren. Altijd bereikbaar zijn is een langgekoesterde droom die door de komst van de GSM werkelijkheid is geworden. Iedereen kan (bijna) altijd en (bijna) overal iedereen "bellen" of "sms-en". Prachtig toch? Sta je ergens met pech of ben je onderweg en je moet iemand nog ergens van verwittigen is geen afstand te groot. In no time is het contact gelegd en de boodschap doorgegeven. Zelfs al ga je met al je geld in een sporttas op pad, waarna een overvaller je alle pegulanten ontfutselt terwijl je voor lijk in struikgewas, greppel of sloot wordt achtergelaten: met de GSM nog in je broekzak ben je altijd te traceren. Daar heeft dan de familie weer voordeel van. Een pracht uitvinding die GSM. Maar ergerlijk wordt het pas als je op camping, straat, in de winkel en zelfs je eigen tuin wordt gedwongen mee te luisteren met soms wel heel persoonlijk getinte gesprekken. Met indringend stemgeluid waaruit blijkt dat elke poging het volume aan de situatie aan te passen achterwege blijft, horen we hoe Marietje het weer met Gijs doet en wat de gevolgen daarvan zijn etc.. Ik weet: ik heb er niets mee te maken, maar ik hoor het toch. Ook als ik dit niet wil!
De beller zelf denkt waarschijnlijk dat er niemand luistert, maar ik ervaar het soms als vernederend voor lucht te worden aangezien. Is het niet zo dat vroeger de adel ook luidruchtig zijn of haar meest intieme problemen met elkaar besprak, terwijl het personeel (waarschijnlijk werden die gezien als üntermenschen) erbij aanwezig was?

Kom op mensen, laat je zien en horen! Praat desnoods mee met de brutale GSM-bellers. Laat merken dat je geen lucht bent. Laat desnoods een luide stinkende wind. Maar wees aanwezig!

Kommunikaasje - Communicatie

2011-08-27T05:38:00.000-07:00

Kommunikaasje (frysk, verderop lees in ned.)
Tillefonearje, meele, es-em-esse, em-es-emme, twitterje, skeipe en wa wit wat der yn 'e takomst noch útfûn wurdt om ús earme geast te belêsten. Minsken, it kostet allegearre in protte tiid en freget eins konstante oandacht. Sit je efkes op it húske, dan giet de tillefoan. Yn it ferline rinkele sa'n ding, mar tsjintwurdich meitsje se allegearre frjemde lûden sa as in Obama dy't je fan út de kontbûse taraast: “You fool, pick up Your phone. Yes you can!!!”
Foardat jo dan de rustfersteurder te wurd stean kinne seit it ferrekte apperaat: “piep, pietepiet piep” en is it net swier te rieden: in sms-ke mei faak in hielendal net sa'n wichtige boadskip. Fierder prate dus….. Dochs dan begjint de laptop dy't op tafel stiet te razen: "woeoeoeaaa wyp wyp tringggg!”

Ja hear, skeip wurdt leip en kringet him mei barsten ûnfatsoen dy dyn wenkeamer yn. Docht bliken dat it reislustige Harry is dy't mei frou, hûn en kemper yn yughoyugië omdangelt en dy fertelle wol fan: "zeg kearel, dat wijntje hier smeakt feurtreffelijk en ze hebben hier een uitstekende gulfbaan! Ook het vrouwtje fermeakt zich kustelijk" Ast je dan noch net mealt kin der ek noch wol in msn-kontakt en in folle meelboks bij. Tiid om te libjen hawwe je dan hast net mear. Mar ja, we binne yn de Y-Ieu. De ieu fan de ynformaasje en kommunikaasje. Der besteane sels folweardige stúdzjes yn: ynformaasje- en kommunikaasjetechnology. Ja en soks is dan hiel, hiel serieus hear. Der is ien ding wat ik noch net sa hiel lang doch. Ik sjoch der eins it nut net fan yn, want it is by steat om jo yn in koart skoftsje tiid folslein digipathologysk steurt te meitsjen: twitterje. Ja wier soks hjit twitterjen. Giet noch flugger, fret noch mear oandacht en tiid dan al it oare tegearre. Mar ik sis wol: mei mate brûke want jo moatte der perfoarst net ferslave oan reitsje. Wier, ‘t is wol handich hear. As bygelyks je soan of dochter fan út Witwersannië jo in berjochtsje stjoere wol en wier, dan kinne jo better werom twitterje, oars kommunisearret it net fansels. Der binne sels twitterjende dûmny's (in pastoritteraar), sadat sels somtiten de skepper op jo laptop ferskine kin. Mar ien ding makket dat myn hope net alhiel ferskromfelet. Bûten al dat hiele gedoch is der ien manier fan kommunikaasje dy't iuwenâld is en ek wurket. Der is gjin wifi, glêsfezelkabel, elektrisiteit, compjûter, “tablet” of iPhone foar needsaaklik: trommeljen!

Ja jo lêze it goed: trommeljen. Dus minsken sykje kontakt mei Eabele Dialloe út Senegal en gean op Djembeworkshop. It kommunisearret geweldich.

Communicatie, (ned.)
Telefoneren, mailen, es-em essen, em-es-emmen, twitteren, skypen en wie weet wat er in de toekomst nog wordt bedacht om onze arme geest mee te belasten. Beste mensen deze zaken kosten ons allemaal een hoop tijd en het vragen eigenlijk onze constante aandacht. Zit je net even op het toilet, daar gaat de telefoon. In het verleden rinkelde zo’n ding, maar die van tegenwoordig maken allemaal vreemde geluiden zoals een zekere mijnheer Obama die je vanuit je achterzak toeschreeuwt: “Jij idioot, neem je telefoon op. Yes You Can!!!!”
Voordat je de rustverstoorder te woord kunt staan zegt het verrekte apparaat: piep, pietepiet, piep en is het niet moeilijk te raden: een sms-je met meestal niet zo’n belangrijke boodschap. Verder spreken dus….. Maar dan begint de laptop die op tafel staat zich te roeren:” woeoeoeaaa wyp wyp tringgggg!”
Ja, het is zover: skype wordt lijp en dringt zich met bruut onfatsoen je woonkamer binnen. Blijkt een telefoontje van reislustige Harry te zijn die met zijn vrouw, hond en camper in Yughoyugië om te zwerven en je daarover wil vertellen. “Zeg kearel, dat wijntje hier smaekt feurtreffelijk en ze hebben hier een uitstekende gulfbaan! Ook het vrouwtje fermeakt zich kustelijk" Als het je dan nog steeds niet maalt, kan er nog wel even een sms-contact en een overvolle E-mailbox bij. Tijd om te leven is er bijna niet meer. Maar daarvoor leven we dan ook in die geweldige I-eeuw. De eeuw van informatie en communicatie. Er bestaan zelfs volwaardige studietrajecten voor: informatie- en communicatietechnologie. Ja, zoiets is dan ook een heel serieuze aangelegenheid. Er is één ding wat ik nog niet zo heel lang doe. Eigenlijk zie ik er het nut ook niet van in, want het is één van de meest in aanmerking komende items is die in staat wordt geacht je volkomen digipatologisch gestoord te maken: “Twitteren”. Ja echt, zoiets heet twitteren! Gaat nog sneller, vreet nog meer tijd en aandacht dan al het andere samen. Maar ik zeg wel: met mate gebruiken, want je moet er beslist niet verslaafd aan raken. Toch is het wel handig. Als bijvoorbeeld je zoon of dochter vanuit Verweggistan jou een berichtje wil sturen, kan je beter terugtwitteren, anders communiceert het voor geen meter. En ja, ze twitteren tegenwoordig allemaal. Er zijn zelfs twitterende dominees (de z.g. Pastoritteraar), waardoor zelfs de schepper op je laptop verschijnt. Eén ding zorgt ervoor dat mij de hoop niet geheel vervliegt. Buiten al dat elektronisch gedoe is er een weg. Een weg die eeuwenoud is en heel goed werkt. Er is geen wifi, glasvezelkabel, elektriciteit, computer, I-phone, tablet voor nodig: trommelen. Ja, je leest het goed: trommelen. Dus mensen zoek contact met Eabele Dialloe uit Senegal en ga op Djembeworkshop. Het communiceert geweldig.

Wat eten betreft vanavond: reepjes tofu (lekker kruiden), wokken met groente en een paar gefruite uitjes. Dat door de rijst, pindasausje erbij met een grote kwak sambal. Lekker en er hoeft geen rund voor te sterven……toch?